brechen

چیزی را به قطعات کوچک‌تر تقسیم کردن یا از هم جدا کردن (متعدی)

• Er hat den Ast vom Baum gebrochen.او شاخه را از درخت شکست.
• Bitte brich das Brot in kleine Stücke.لطفاً نان را به تکه‌های کوچک بشکن.

شکستن، خرد شدن (لازم)

• Das Glas ist auf den Boden gefallen und gebrochen.لیوان روی زمین افتاد و شکست.
• Sein Bein ist beim Sport gebrochen.پایش در حین ورزش شکست.

نقض کردن، زیر پا گذاشتن (قانون، قول، سکوت)

• Man sollte sein Versprechen nicht brechen.نباید قول خود را زیر پا گذاشت.
• Er hat das Gesetz gebrochen und muss dafür büßen.او قانون را نقض کرده و باید تاوان آن را بپردازد.

استفراغ کردن، بالا آوردن

• Nach dem verdorbenen Essen musste sie brechen.بعد از غذای فاسد، او مجبور شد استفراغ کند.
• Ihm war so übel, dass er brechen musste.آنقدر حالش بد بود که مجبور شد بالا بیاورد.