abbrechen
متوقف کردن، شکستن، قطع کردن، انصراف دادن
Bedeutungen
1
Akkusativ (jemanden / etwas abbrechen)
چیزی را قطع کردن یا متوقف کردن (متعدی)
- Er brach den Anruf ab.او تماس را قطع کرد.
- Sie brach die Prüfung ab.او امتحان را رها کرد.
2
intransitiv (بدون مفعول)
چیزی از جایی جدا شده و می‌شکند (لازم)
- Der Ast brach ab und fiel herunter.شاخه شکست و افتاد.
- Das Zahn abgebrochen.دندان شکست.
3
intransitiv / sein Studium abbrechen
انصراف دادن از ادامه کاری (مثلاً تحصیل، پروژه)
- Er hat sein Studium abgebrochen.او تحصیلش را رها کرد.
- Wir mussten das Projekt leider abbrechen.متاسفانه مجبور شدیم پروژه را متوقف کنیم.