hervorbrechen

فوران کردن، بیرون زدن، سر برآوردن (مانند آتشفشان، آتش، چشمه، نور).

• Der Vulkan brach plötzlich hervor.آتشفشان ناگهان فوران کرد.
• Das Licht brach durch die Wolken hervor.نور از میان ابرها سر برآورد.

ناگهان ظاهر شدن، سر زدن (مانند احساسات، صداها، گیاهان).

• Ein lautes Geräusch brach aus dem Nebenzimmer hervor.صدای بلندی از اتاق مجاور ناگهان شنیده شد.
• Nach dem Regen brachen die ersten Blumen hervor.پس از باران، اولین گل‌ها سر برآوردند.