herausbrüllen

Aussprache: /hɛˈʁaʊ̯sˌbrʏlən/

Worttrennung: her·aus·brül·len

فعل

فریاد زدن، با صدای بلند گفتن، نعره زدن

Bedeutungen

1 transitiv / intransitiv

با صدای بلند، خشمگینانه یا پرخاشگرانه فریاد زدن یا چیزی را گفتن؛ نعره زدن.

Der Trainer brüllte seine Spieler vom Spielfeldrand an.مربی از کنار زمین بازیکنانش را فریاد زد.
Er brüllte eine Antwort heraus, ohne nachzudenken.او بدون فکر جوابی را فریاد زد.