einbrennen

Aussprache: /ˈaɪ̯nˌbrɛnən/

Worttrennung: ein·bren·nen

فعل

داغ زدن, حک کردن, تفت دادن, روغن‌مالی کردن (ظرف)

Bedeutungen

1 Akkusativ (jemanden / etwas einbrennen)

داغ کردن و حک کردن، علامت‌گذاری با داغ کردن (مانند علامت‌گذاری دام‌ها).

Der Bauer brannte sein Zeichen in das Holz ein.کشاورز نشان خود را روی چوب داغ کرد.
Die alten Römer brannten ihre Sklaven ein.رومیان باستان بردگان خود را داغ می‌کردند.

2 Akkusativ (jemanden / etwas einbrennen)

روغن‌مالی کردن و حرارت دادن (ظرف فلزی، به‌ویژه چدن) برای ایجاد لایه محافظ نچسب.

Man muss eine neue Gusseisenpfanne vor dem ersten Gebrauch einbrennen.باید یک تابه چدنی نو را قبل از استفاده اول روغن‌مالی و حرارت داد.
Das Einbrennen der Pfanne sorgt für eine natürliche Antihaftbeschichtung.روغن‌مالی کردن تابه، پوشش نچسب طبیعی ایجاد می‌کند.