brockten

Aussprache: /ˈbrɔktn̩/
Wortzerlegung: brock·ten
Konjugierte Form

گفتند (با لحن تند یا عصبانی)

Bedeutungen

1 mit + Dativ

به طور علنی یا پنهانی با یک قدرت، اقتدار یا رویه موجود مخالفت کردن، به چالش کشیدن یا درگیر شدن در یک مناقشه، اغلب با هدف ایجاد تغییر یا ابراز نارضایتی.

  • Die Opposition brockte mit der Regierung wegen der umstrittenen Gesetzesreform.اپوزیسیون به دلیل اصلاح قانون بحث‌برانگیز، با دولت به چالش کشید.
  • Er brockte mit seinem Vorgesetzten über die unfaire Behandlung der Mitarbeiter.او با مافوق خود بر سر رفتار ناعادلانه با کارکنان مخالفت کرد.