davonlaufen
فرار کردن، پا به فرار گذاشتن
Bedeutungen
1
intransitiv / vor + Dativ
با دویدن از مکان یا موقعیتی گریختن
- Der Hund ist davongelaufen.سگ فرار کرد.
- Man kann nicht immer vor seinen Problemen davonlaufen.همیشه نمیتوان از مشکلات خود فرار کرد.