davonmachen
فرار کردن، غیب شدن (sich)؛ درگذشتن
Bedeutungen
1
sich (Akkusativ)
بیسروصدا یا مخفیانه فرار کردن و ناپدید شدن (sich davonmachen).
- Der Dieb hat sich mit der Beute davongemacht.دزد با غنیمت فرار کرد.
- Sie wollte sich unbemerkt von der Party davonmachen.او میخواست بدون اینکه کسی متوجه شود از مهمانی غیب شود.
2
sich (Akkusativ)
فوت کردن، به دنیای دیگر رفتن (تعبیر عامیانه/کنایی).
- Hast du dich schon davongemacht in eine andere Welt?آیا به دنیای دیگری غیب شدی (فوت کردی)؟
- Er hat sich heimlich aus dem Leben davongemacht.او بیآفرین دار فانی را وداع گفت.