deklinieren

Aussprache: /dɛkliˈniːrən/
Wortzerlegung: de·kli·nie·ren
فعل

صرف کردن (اسم، صفت، ضمیر در گرامر)

Beispiele

  • Ein Prüfer der Göttinger Uni hatte den Mann nach einer mündlichen Prüfung mit null Punkten nach Hause geschickt, weil er ‚Caesar‘ nicht richtig ''deklinieren'' konnte.یک ممتحن در دانشگاه گوتینگن آن مرد را پس از امتحان شفاهی با صفر امتیاز به خانه فرستاده بود، زیرا او نتوانسته بود واژه «سزار» را به درستی صرف کند.
  • Im Deutschen werden Personalpronomina wie Substantive in allen vier Kasus ''dekliniert'', z. B. ''ich – mich – mir – meiner''.در زبان آلمانی، ضمایر شخصی مانند اسم‌ها در هر چهار حالت دستوری صرف می‌شوند، مثلاً ich – mich – mir – meiner.
  • Sowohl das Englische als auch das Französische ''deklinieren'' im Substantivbereich kaum noch (Englisch) bzw. gar nicht mehr (Französisch), und das englische Adjektiv kennt keine Deklination.هم زبان انگلیسی و هم زبان فرانسوی در بخش اسم تقریباً دیگر کلمات را صرف نمی‌کنند...
  • Einige, sonst stark ''declinirende'' Wörter, folgen zu gleicher Zeit auch dieser schwachen Decl. […]“Jacob Grimm, ''Deutsche Grammatik'', 1. Teil, 1819,برخی از کلمات که معمولاً قوی صرف می‌شوند، هم‌زمان از این صرف ضعیف نیز پیروی می‌کنند...

Bedeutungen

1 Akkusativ

(دستور زبان) صرف کردن اسم، صفت یا ضمیر بر اساس حالت، جنسیت و تعداد

  • Im Deutschunterricht lernen wir, Nomen zu deklinieren.در کلاس آلمانی یاد می‌گیریم که اسم‌ها را صرف کنیم.
  • Können Sie mir bitte zeigen, wie man dieses Adjektiv dekliniert?لطفاً می‌توانید به من نشان دهید که چگونه این صفت را صرف می‌کنند؟
2 ohne Objekt

(مجازی، کمتر رایج) افول کردن، رو به زوال رفتن، کاهش یافتن

  • Die Wirtschaft dekliniert seit Monaten.اقتصاد ماه‌هاست که رو به افول است.
  • Seine Popularität begann zu deklinieren.محبوبیت او شروع به افول کرد.