demütigen

Aussprache: /ˈdeːmyːtɪɡn̩/
Worttrennung: de·mü·ti·gen
فعل

تحقیر کردن، خوار کردن

Beispiele

  • Seine Worte haben ihn zutiefst verletzt und ''gedemütigt.سخنان او، او را عمیقاً آزرده و تحقیر کرده بود.
  • Wer sich selbst zu oft ''demütigt,'' dessen Ansehen schwindet.کسی که بیش از حد خود را حقیر می‌کند (کوچک می‌شمارد)، اعتبارش از بین می‌رود.

Bedeutungen

1 Akkusativ

کسی را تحقیر کردن، خوار کردن، آبروی کسی را بردن.

  • Er fühlte sich durch die Bemerkung gedemütigt.او با آن اظهارنظر احساس تحقیر شدن کرد.
  • Man sollte niemanden öffentlich demütigen.نباید کسی را در ملاء عام تحقیر کرد.