desavouieren

Aussprache: /dezavuˈiːʁən/
Wortzerlegung: des·avou·ie·ren
فعل

بی‌اعتبار کردن، رد کردن، انکار کردن، زیر سؤال بردن

Beispiele

  • Er ''desavouierte'' Arabellas ganze Natur: aber das war ja, was er wollte, was er sollte.او کل ذات آرابلا را زیر سؤال برد: اما این همان چیزی بود که او می‌خواست، همان چیزی که باید می‌کرد.
  • Ich weiß nicht, warum er dieses Buch ''desavouieren'' wollte, da es ihm doch gewiß keine Schande macht.من نمی‌دانم چرا او می‌خواست این کتاب را بی‌اعتبار کند، در حالی که مطمئناً مایه ننگ او نیست.
  • Dagegen zeigten sich dieselben Führer keineswegs geneigt, die politische Gleichberechtigung der Freigelassenen zu befürworten; der Volkstribun Gaius Manilius, der in einer nur von wenigen Leuten besuchten Versammlung das Sulpicische Gesetz über das Stimmrecht der Freigelassenen hatte erneuern lassen (31. Dezember 687 67), ward von den leitenden Männern der Demokratie alsbald ''desavouiert'' und mit ihrer Zustimmung das Gesetz schon am Tage nach seiner Durchbringung vom Senate kassiert.در مقابل، همان رهبران اصلا تمایلی به حمایت از برابری سیاسی آزادشدگان نشان ندادند؛ تریبون مردم گایوس مانیلیوس... بلافاصله توسط مردان پیشروی دمکراسی بی‌اعتبار شد...
  • Jemanden ''desavouieren'' heißt, ihm die Dignität entziehen, ihm die Glaub- und Vertrauenswürdigkeit nehmen.بی‌اعتبار کردن کسی یعنی سلب شرافت از او، گرفتن اعتبار و اعتماد از او.

Bedeutungen

1 Akkusativ

(کسی یا چیزی را) تکذیب کردن، انکار کردن، بی‌اعتبار کردن، رد کردن (بسیار رسمی)

  • Die Regierung desavouierte die Aussagen ihres Ministers.دولت اظهارات وزیر خود را تکذیب کرد.
  • Er wurde von seiner Partei desavouiert.او توسط حزبش بی‌اعتبار شد/رد شد.