diffamierten

Aussprache: /dɪfaˈmiːrtən/
Wortzerlegung: dif·fa·mier·ten
Deklinierte Form

بدنام کردند / تهمت زدند

Bedeutungen

1 Akkusativ

به طور عمدی و سیستماتیک اعتبار، شهرت یا آبروی فرد یا گروهی را از طریق انتشار اطلاعات نادرست، اتهامات یا بدگویی از بین بردن یا خدشه‌دار کردن.

  • Die politische Kampagne zielte darauf ab, den Gegner durch gezielte Verleumdungen zu diffamieren.کارزار سیاسی با هدف بدنام کردن مخالف از طریق افتراهای هدفمند انجام شد.
  • Es ist eine unzulässige Taktik, die Integrität einer Person öffentlich zu diffamieren, ohne Beweise vorzulegen.بدنام کردن علنی صداقت یک فرد بدون ارائه مدرک، تاکتیکی غیرقابل قبول است.