„Und dagegen mag man nicht einwerfen, daß sie von Theilen eher ''dividual'' (dividua) als individual (individua) genannt werden müsse. Denn da sie ihr Subject nicht blos von andern theilt, oder ihnen verunähnlicht, sondern auch in seiner Individualität und Unähnlichkeit so fest beharren macht, […] so wird sie besser Individuales durch Beraubung als Dividuales durch Setzung genannt; […]“
و در مقابل این ممکن است ایراد نگیریم که آنها [منظور نوع تعمیم‌دهنده] از نظر تقسیم بیشتر باید dividual (قابل تقسیم) نامیده شوند تا individual (فردی). زیرا از آنجایی که آنها نه تنها موضوع خود را از دیگران جدا می‌کنند یا آنها را شبیه به هم می‌سازند، بلکه فردیت و ناهمانندی آن را نیز حفظ می‌کنند، [...] بنابراین بهتر است آنها را با محرومیت Individuales و با تعیین Dividuales بنامیم؛ [...]
