andonnern

Aussprache: /ˈanˌdɔnɐn/
Worttrennung: an·don·nern
فعل

با صدای بلند (سریع) نزدیک شدن؛ با صدای بلند کسی را خطاب قرار دادن، سرزنش کردن

Bedeutungen

1 intransitiv (بدون مفعول)

(حرکت) با صدای بلند و غرش‌کنان نزدیک شدن، با سروصدا آمدن

  • Der Zug donnerte auf den Bahnhof zu.قطار با غرش به سمت ایستگاه نزدیک شد.
  • Ein Gewitter donnerte am Horizont heran.رعد و برق از افق نزدیک می‌شد.
2 Akkusativ (jemanden / etwas andonnern)

(عامیانه) با صدای بلند سرزنش کردن، فریاد زدن بر سر کسی

  • Der Chef donnerte seinen Mitarbeitern wegen des Fehlers an.رئیس به خاطر اشتباه، بر سر کارمندانش فریاد زد.
  • Sie donnerte ihn wegen seiner Unpünktlichkeit an.او به خاطر بی‌وقت بودنش، او را سرزنش کرد.