aufdrücken

Aussprache: /ˈaʊ̯fˌdrʏkn̩/

Worttrennung: auf·drü·cken

فعل

با فشار باز کردن، مهر زدن، تحمیل کردن

Bedeutungen

1 Akkusativ (eine Tür/ein Fenster)

در یا پنجره را با هل دادن و فشار آوردن باز کردن.

Er drückte die schwere Tür auf.او در سنگین را با فشار باز کرد.
Sie musste das Fenster aufdrücken, weil es klemmte.او مجبور شد پنجره را با فشار باز کند چون گیر کرده بود.

2 Akkusativ (einen Stempel/ein Siegel) auf + Akkusativ/Dativ (eine Fläche)

مهر یا برچسبی را روی کاغذی زدن یا حک کردن.

Der Beamte drückte seinen Stempel auf das Dokument.کارمند مُهر خود را روی سند زد.
Sie drückte das Siegel auf den Briefumschlag.او مُهر را روی پاکت نامه زد.

3 Dativ (jemandem) Akkusativ (etwas) aufdrücken

(مجازی) کاری، وظیفه‌ای یا کلاهی را به زور به کسی تحمیل کردن.

Man hat mir diese Aufgabe aufgedrückt.این وظیفه را به زور به من تحمیل کردند.
Er versuchte, mir seine Meinung aufzudrücken.او سعی کرد نظرش را به من تحمیل کند.