drauflosgehen

Aussprache: /ˈdʁaʊ̯floːsˌɡeːən/

Wortzerlegung: drauf·los·ge·hen

فعل

بی‌محابا حمله کردن یا راه افتادن

Bedeutungen

1 auf + Akkusativ / (بدون مفعول)

بدون فکر و شتابزده به سوی کسی یورش بردن یا کار را شروع کردن

Er ging wütend auf mich drauflos.او با عصبانیت به سمت من حمله‌ور شد.
Er ist einfach drauflosgegangen, ohne den Weg zu kennen.او بدون اینکه راه را بداند، بی‌محابا راه افتاد.