duellierten

Aussprache: /duɛˈliːɐ̯tən/

Wortzerlegung: du·el·lier·ten

Deklinierte Form

دوئل کرده بودند/بودیم/بودید

Bedeutungen

1 sich + mit + Dativ

شرکت کردن در یک مبارزه رسمی و از پیش تعیین شده بین دو نفر، معمولاً با سلاح، برای حل اختلاف یا اثبات شرافت.

Die beiden Adligen duellierten sich wegen einer Beleidigung ihrer Ehre.دو اشراف به دلیل توهین به شرافتشان با یکدیگر دوئل کردند.
Im 19. Jahrhundert war es üblich, dass Männer sich bei Streitigkeiten duellierten.در قرن نوزدهم، معمول بود که مردان در هنگام اختلافات با یکدیگر دوئل کنند.