eiferten

Aussprache: /ˈaɪ̯fɐtən/

Wortzerlegung: ei·fer·ten

Konjugierte Form

تلاش کردند، اشتیاق نشان دادند (صرف فعل)

Bedeutungen

1 nach etwas (Dativ) streben

تلاش کردن با شور و حرارت فراوان برای دستیابی به یک هدف، رقابت کردن با جدیت یا پیروی کردن از یک ایده یا شخص با اشتیاق زیاد (شکل گذشته فعل eifern).

Die Studenten eiferten in ihren akademischen Leistungen nach Höchstleistungen.دانشجویان در دستاوردهای تحصیلی خود برای رسیدن به بالاترین سطوح تلاش می‌کردند.
Die Rivalen eiferten im Wettkampf um den Sieg, jeder mit voller Hingabe.رقیبان در رقابت برای پیروزی با تمام وجود تلاش می‌کردند، هر کدام با تمام تعهد.

2 jemanden/etwas (Akkusativ) beneiden

حسادت ورزیدن به کسی یا چیزی، با احساس ناخوشایند ناشی از حسادت یا رقابت ناسالم (شکل گذشته فعل eifern).

Früher eiferten viele Menschen dem scheinbar mühelosen Erfolg ihrer Nachbarn nach.در گذشته بسیاری از مردم به موفقیت ظاهراً بی‌دردسر همسایگان خود حسادت می‌ورزیدند.
Er eiferte dem Wohlstand anderer, anstatt seinen eigenen Weg zu gestalten.او به ثروت دیگران حسادت می‌ورزید، به جای اینکه مسیر خود را بسازد.