einbekennen

Aussprache: /ˈaɪ̯nbəkɛnən/

Wortzerlegung: ein·be·ken·nen

فعل

اقرار کردن، اذعان داشتن، اعتراف کردن

Bedeutungen

1 etwas (Akkusativ) einbekennen / dass-Satz

به اشتباه، ضعف، خطای خود یا حقیقت ناخوشایندی علناً اقرار کردن (کتابی و رسمی)

Er musste seine Schuld einbekennen.او مجبور شد به گناه خود اعتراف کند.
Sie hat einbekannt, dass sie den Fehler gemacht hat.او اقرار کرد که اشتباه را او مرتکب شده است.