einkeilen

Aussprache: /ˈaɪ̯nˌkaɪ̯lən/
Wortzerlegung: ein·kei·len
فعل

گیر کردن بین دو چیز، گیر انداختن، محکم کردن با گوه

Beispiele

  • In der Stoßzeit U-Bahnfahren bedeutet, das Risiko einzugehen, von fremden Leuten, die einem sehr nahe kommen, ''eingekeilt'' zu werden.سوار مترو شدن در ساعات شلوغی یعنی پذیرفتن این ریسک که بین آدم‌های غریبه که خیلی به شما نزدیک می‌شوند، «گیر کنید».
  • Nach dem Lawinenabgang fand man den Bus im Straßengraben, wo er von massiven Gesteinsbrocken ''eingekeilt'' worden war.پس از ریزش بهمن، اتوبوس را در گودال یافتند که توسط قطعات عظیم سنگ «گیر افتاده» بود.
  • Der Mercedesfahrer setzt zurück und ''keilt'' mich ''ein''. Ich habe keine Chance mehr, aus der Parklücke herauszukommen.راننده مرسدس دنده عقب می‌گیرد و مرا «گیر می‌اندازد». دیگر هیچ شانسی برای بیرون آمدن از جای پارک ندارم.
  • Ich habe das Stuhlbein einfach wieder in die vorhandene Bohrung eingesteckt und es dann dort mit drei kleinen Keilen ''eingekeilt''.من فقط پای صندلی را دوباره در سوراخ موجود فرو کردم و سپس آن را با سه گوه کوچک در آنجا «محکم کردم».

Bedeutungen

1 Akkusativ (was?) + in/zwischen + Akkusativ (wohin?)

چیزی را با گوه یا فشار در جایی محکم کردن یا گیر انداختن.

  • Er keilte den Holzkeil fest in den Spalt ein.او گوه چوبی را محکم در شکاف فرو کرد.
  • Die Steine waren so fest eingekeilt, dass sie sich nicht bewegen ließen.سنگ‌ها آنقدر محکم گیر افتاده بودند که نمی‌شد آن‌ها را تکان داد.
2 Akkusativ (wen/was?)

کسی یا چیزی را در موقعیتی قرار دادن که راه فرار یا حرکت نداشته باشد؛ در تنگنا قرار دادن.

  • Die Polizei keilte die Verdächtigen in einer Gasse ein.پلیس مظنونین را در یک کوچه گیر انداخت.
  • Durch geschickte Manöver keilte der Gegner unsere Truppen ein.دشمن با مانورهای ماهرانه نیروهای ما را در تنگنا قرار داد.