einnehmbar
قابل تصرف، قابل فتح
Bedeutungen
1
به مکانی یا موقعیتی اطلاق میشود که میتوان آن را با زور یا استراتژی تصرف کرد یا به دست آورد (معمولاً در مفهوم نظامی یا رقابتی).
- Die Festung war stark befestigt und kaum einnehmbar.قلعه به شدت مستحکم بود و به سختی قابل تصرف بود.
- Das strategisch wichtige Gebiet war das Hauptziel und galt als leicht einnehmbar.منطقه با اهمیت استراتژیک هدف اصلی بود و به عنوان منطقهای با قابلیت تصرف آسان تلقی میشد.
- Die gegnerische Position war gut geschützt, aber nicht unüberwindbar einnehmbar.موقعیت دشمن به خوبی محافظت شده بود، اما نه به گونهای که غیرقابل تصرف باشد.