einprügeln

Aussprache: /ˈaɪnˌpʁyːɡl̩n/
Worttrennung: ein·prü·geln
فعل

با چوب زدن، با خشونت آموختن، تحمیل کردن

Bedeutungen

1 Akkusativ (jemanden / etwas einprügeln)

با ضرب و شتم به داخل راندن یا وارد کردن.

  • Die Soldaten prügelten die Demonstranten in die Gassen ein.سربازان با ضرب و شتم تظاهرکنندگان را به کوچه‌ها راندند.
  • Er wurde mit Gewalt in das Auto eingeprügelt.او را با خشونت به داخل ماشین انداختند.
2 jemandem etwas (Akkusativ)

با اصرار و فشار زیاد چیزی را به کسی آموختن یا تحمیل کردن (اغلب با لحنی منفی).

  • Der Lehrer prügelte den Schülern die Regeln ein.معلم قوانین را با اصرار زیاد به دانش‌آموزان آموخت.
  • Man kann Kindern nicht alles einprügeln, sie müssen auch selbst entdecken dürfen.نمی‌توان همه چیز را با اجبار به کودکان آموخت، آنها باید اجازه داشته باشند خودشان کشف کنند.