die einstweilige Verfügung

Aussprache: /ˈaɪ̯nstˌvaɪ̯lɪɡə fɛɐ̯ˈfyːɡʊŋ/
Worttrennung: einst·wei·li·ge ·Ver·fü·gung
اسم

دستور موقت (قضایی)

Bedeutungen

1

دستور یا حکمی که توسط دادگاه به طور موقت و تا زمان صدور حکم نهایی صادر می‌شود تا از وقوع خسارت یا تغییر وضعیت جلوگیری کند.

  • Das Gericht erließ eine einstweilige Verfügung gegen die Schließung des Betriebs.دادگاه دستوری موقت علیه تعطیلی کارخانه صادر کرد.
  • Die einstweilige Verfügung soll die Rechte des Klägers vorläufig schützen.دستور موقت برای محافظت اولیه از حقوق خواهان صادر می‌شود.
  • Gegen die einstweilige Verfügung kann Widerspruch eingelegt werden.می‌توان علیه دستور موقت اعتراض کرد.