emporheben

چیزی را به سمت بالا افراشتن یا بلند کردن (فرم ادبی)

• Der Sieger hob die Trophäe stolz empor.برنده جام را با افتخار به سمت بالا بلند کرد.
• Er hob die Arme gen Himmel empor.او دستانش را به سمت آسمان بالا برد.

(ادبی/مجازی) کسی را به مقام و مرتبه‌ای والاتر رساندن یا روح او را اعتلا بخشیدن

• Man wollte ihn durch diese Tat in den Adelsstand emporheben.می‌خواستند با این کار او را به مقام اشرافیت برکشند.
• Die Musik konnte die Zuhörer geistig emporheben.موسیقی توانست شنوندگان را از نظر روحی اعتلا بخشد.