entblößen

برهنه کردن، لخت کردن (بخشی از بدن).

• Der Wind entblößte den Gipfel des Berges.باد قله کوه را آشکار کرد.
• Er entblößte seine Waffe, um den Angreifer abzuschrecken.او سلاحش را نمایان کرد تا مهاجم را بترساند.

آشکار کردن، فاش کردن (ضعف، راز، حقیقت).

• Seine Rede entblößte die wahren Absichten des Politikers.سخنرانی او نیات واقعی سیاستمدار را آشکار کرد.
• Das Experiment entblößte die Schwächen der Theorie.آزمایش ضعف‌های نظریه را فاش ساخت.