entkräften

تضعیف کردن، بی‌اعتبار کردن (یک ادعا، یک دلیل، یک استدلال یا یک اتهام).

• Seine Argumente konnten die Anschuldigungen nicht entkräften.استدلال‌های او نتوانستند اتهامات را رد کنند.
• Die Beweise entkräfteten die Theorie des Angeklagten.شواهد، نظریه متهم را بی‌اعتبار کردند.

از پا درآوردن، خسته و ضعیف کردن (فیزیکی یا روحی).

• Die Krankheit hat ihn völlig entkräftet.بیماری او را کاملاً از پا درآورده است.
• Die lange Flucht entkräftete die Flüchtlinge.فرار طولانی پناهندگان را ضعیف کرد.