entlaufen
فرار کردن، گریختن، از دست رفتن
Bedeutungen
1
Dativ (jemandem/etwas entlaufen)
فرار کردن و گریختن حیوان یا شخص از دست کسی یا از یک مکان.
- Der Hund ist dem Besitzer entlaufen.سگ از دست صاحبش فرار کرد.
- Das gefangene Tier ist aus dem Käfig entlaufen.حیوان دستگیر شده از قفس گریخت.
2
Dativ (jemandem/einer Gelegenheit entlaufen)
از دست رفتن موقعیت یا فرصت خوب.
- Diese einmalige Chance ist mir entlaufen.این فرصت بینظیر از دستم رفت.
- Der Fehler ist dem jungen Mann entlaufen.اشتباه از جوان سر زد (فرصت اشتباه کردن از دستش رفت).