enttäuschen
ناامید کردن, مأیوس کردن
Bedeutungen
1
Akkusativ (jemanden enttäuschen)
کسی را به دلیل برآورده نشدن انتظارات یا امیدهایش، ناامید یا مأیوس کردن.
- Seine Leistung hat die Fans sehr enttäuscht.عملکرد او طرفداران را بسیار ناامید کرد.
- Ich will dich nicht enttäuschen.من نمیخواهم تو را ناامید کنم.