entwürdigen
بی‌ارزش کردن، اهانت کردن، تحقیر کردن
Bedeutungen
1
Akkusativ (jemanden / etwas entwürdigen)
کسی یا چیزی را تحقیر کردن، خوار کردن، بی‌حرمت کردن، از کرامت انداختن.
- Die Behandlung entwürdigte die Gefangenen.رفتار با زندانیان، آنها را تحقیر کرد.
- Er fühlte sich durch die Worte des Chefs tief entwürdigt.او احساس کرد که حرف‌های رئیس، او را عمیقاً خوار کرده است.
2
sich (Akkusativ) (sich entwürdigen)
خود را تحقیر کردن، خود را خوار کردن.
- Er entwürdigte sich durch sein Verhalten vor allen Anwesenden.او با رفتارش در مقابل همه حاضران، خود را خوار کرد.
- Sie wollte sich nicht weiter entwürdigen und ging.او نمی‌خواست بیشتر از این خود را تحقیر کند و رفت.