erbellten

به معنای ایجاد صدایی بلند و قوی، معمولاً با استفاده از زنگ یا ابزار مشابه؛ این فعل اغلب در توصیفات ادبی یا رسمی برای بیان صدای زنگ‌ها یا آژیرها به کار می‌رود.

• Die Glocken der Kathedrale erbellten die Stadt mit ihrem feierlichen Klang.زنگ‌های کلیسای جامع شهر را با صدای باشکوه خود به صدا درآوردند.
• Als die Sirenen erbellten, wussten die Bewohner, dass Gefahr drohte.هنگامی که آژیرها به صدا درآمدند، ساکنان فهمیدند که خطر در کمین است.