erbittern

Aussprache: /ɛɐ̯ˈbɪtɐn/
Wortzerlegung: er·bit·tern
فعل

خشمگین کردن، عصبانی کردن، رنجاندن

Beispiele

  • Das ablehnende Verhalten seines Sohnes ''erbitterte'' ihn zutiefst.رفتار طردکننده پسرش او را به شدت خشمگین کرد.
  • Wieso ''erbittere'' ich ''mich'' eigentlich über so etwas noch?چرا من واقعاً هنوز سر چنین چیزی خودم را عصبانی می‌کنم؟

Bedeutungen

1 Akkusativ

کسی را بسیار خشمگین یا تلخ‌کام کردن.

  • Die Ungerechtigkeit erbitterte die Bevölkerung.بی‌عدالتی مردم را خشمگین کرد.
  • Sein Verrat erbitterte seine Freunde zutiefst.خیانت او دوستانش را به شدت خشمگین کرد.
2 sich + über + Akkusativ

خود را به شدت خشمگین یا تلخ‌کام کردن (معمولاً در مورد یک وضعیت).

  • Er erbitterte sich über die ständigen Verzögerungen.او از تأخیرهای مداوم به شدت عصبانی شد.
  • Sie erbitterte sich über die unfaire Behandlung.او از رفتار ناعادلانه خشمگین شد.