erbrechen

Aussprache: /ɛɐ̯ˈbʁɛçn̩/
Worttrennung: er·bre·chen
فعل

استفراغ کردن، بالا آوردن

Bedeutungen

1 intransitiv oder sich + Akkusativ

محتویات معده را از طریق دهان بیرون ریختن، استفراغ کردن یا بالا آوردن.

  • Nach dem Essen musste er sich sofort übergeben.او بعد از غذا بلافاصله حالش به هم خورد و استفراغ کرد.
  • Sie hat den ganzen Tag erbrochen.او تمام روز استفراغ می‌کرد.