erbrummten
غرغر کردند، غریدند
Bedeutungen
1
Akkusativ (مفعول کلام) + zu + Dativ (مخاطب)
بیان کردن چیزی با صدای آهسته، ناراضی و غرولندآمیز، که نشاندهنده ناراحتی یا مخالفت درونی است.
- Er brummte seine Zustimmung zu dem Vorschlag, ohne wirklich überzeugt zu sein.او با نارضایتی موافقت خود را با پیشنهاد اعلام کرد، بدون اینکه واقعاً متقاعد شده باشد.
- Sie erbrummte ihm die Erlaubnis, das Haus zu verlassen, aber ihr Gesichtsausdruck verriet ihre Missbilligung.او با غرولند اجازه خروج از خانه را به او داد، اما حالت چهرهاش عدم رضایت او را آشکار میکرد.