erfechten

Aussprache: /ɛɐ̯ˈfɛçtən/

Worttrennung: er·fech·ten

فعل

با مبارزه به دست آوردن/کسب کردن

Bedeutungen

1 Akkusativ

با مبارزه یا تلاش زیاد چیزی را به دست آوردن (معمولاً حقوق، آزادی یا یک موقعیت، اغلب در متون رسمی یا قدیمی‌تر)

Sie mussten ihre Rechte hart erfechten.آنها مجبور بودند برای حقوق خود سخت مبارزه کنند.
Die Freiheit wurde mit Blut erfochten.آزادی با خون به دست آمد.