erhaben

با شکوه، باشکوه، والا و تاثیرگذار؛ اغلب در مورد مناظر طبیعی، هنر یا موسیقی.

• Der Blick von den Bergen war einfach erhaben.منظره از کوه‌ها به سادگی باشکوه بود.
• Die Musik hatte eine erhabene Qualität.موسیقی کیفیتی متعالی داشت.
• Die Architektur des alten Gebäudes war erhaben.معماری ساختمان قدیمی، باشکوه بود.

برتر، عالی، فراتر از مسائل عادی یا انتقاد؛ باوقار.

• Er verhielt sich in dieser schwierigen Situation sehr erhaben.او در این موقعیت دشوار بسیار باوقار رفتار کرد.
• Ihre Haltung war erhaben und unbeeindruckt.نگرش او والا و بی‌تفاوت بود.
• Der Richter wirkte erhaben und unparteiisch.قاضی، متعالی و بی‌طرف به نظر می‌رسید.