erkennen

Aussprache: /ɛɐ̯ˈkɛnən/
Wortzerlegung: er·ken·nen
فعل

تشخیص دادن، شناختن، درک کردن، پی بردن

Bedeutungen

1 jemanden/etwas (Akkusativ) an + Dativ erkennen

کسی یا چیزی را به وسیله نشانه‌ای (صدا، ظاهر، ویژگی) از قبل به یاد آوردن و بازشناختن

  • Ich habe ihn sofort an seiner Stimme erkannt.من او را فوراً از صدایش شناختم.
  • Sie erkannte das Haus an dem roten Dach.او خانه را از روی سقف قرمز رنگش تشخیص داد.
2 etwas (Akkusativ) erkennen / dass-Satz

به حقیقت، ضرورت، خطر یا واقعیتی پی بردن و آن را متوجه شدن

  • Er erkannte die Notwendigkeit einer Veränderung.او ضرورت یک تغییر را درک کرد.
  • Wir haben erkannt, dass wir schnell handeln müssen.ما درک کردیم که باید سریع اقدام کنیم.
3 sich erkennen lassen

قابل رؤیت یا تشخیص بودن (در ساختار انعکاسی/با lassen)

  • Seine Absicht ließ sich leicht erkennen.قصد او به راحتی قابل تشخیص بود.
  • Die Spuren ließen sich im Schnee gut erkennen.ردپاها در برف به خوبی قابل تشخیص بودند.
4 auf + Akkusativ erkennen

حکم دادن، رأی صادر کردن (در اصطلاح حقوقی و قضایی)

  • Das Gericht erkannte auf Nichtschuldig.دادگاه رأی به بی‌گناهی داد.
  • Der Richter erkannte auf eine geldstrafe.قاضی حکم به پرداخت جریمه نقدی داد.