anerkennen

Aussprache: /ˈanʔɛɐ̯ˌkɛnən/
Worttrennung: an·er·ken·nen
فعل

به رسمیت شناختن، معتبر دانستن، قدردانی کردن

Bedeutungen

1 Akkusativ (etwas anerkennen) / als + Akkusativ

مدرک، کشور، سند، یا وضعیتی را به عنوان قانونی، معتبر و رسمی پذیرفتن.

  • Die internationale Gemeinschaft hat den neuen Staat anerkannt.جامعه بین‌المللی کشور جدید را به رسمیت شناخت.
  • Sein Abschluss wurde nicht als gleichwertig anerkannt.مدرک او معادل شناخته نشد.
2 Akkusativ (jemanden / etwas anerkennen)

ارزش، تلاش یا دستاورد کسی را تقدیر کردن و محترم شمردن.

  • Wir müssen seine harte Arbeit anerkennen.ما باید کار سخت او را قدر بدانیم.
  • Ihre Leistung wurde von allen anerkannt.عملکرد او توسط همه مورد تقدیر قرار گرفت.