erkennen
تشخیص دادن، شناختن، درک کردن، پی بردن
Bedeutungen
1
jemanden/etwas (Akkusativ) an + Dativ erkennen
کسی یا چیزی را به وسیله نشانهای (صدا، ظاهر، ویژگی) از قبل به یاد آوردن و بازشناختن
- Ich habe ihn sofort an seiner Stimme erkannt.من او را فوراً از صدایش شناختم.
- Sie erkannte das Haus an dem roten Dach.او خانه را از روی سقف قرمز رنگش تشخیص داد.
2
etwas (Akkusativ) erkennen / dass-Satz
به حقیقت، ضرورت، خطر یا واقعیتی پی بردن و آن را متوجه شدن
- Er erkannte die Notwendigkeit einer Veränderung.او ضرورت یک تغییر را درک کرد.
- Wir haben erkannt, dass wir schnell handeln müssen.ما درک کردیم که باید سریع اقدام کنیم.
3
sich erkennen lassen
قابل رؤیت یا تشخیص بودن (در ساختار انعکاسی/با lassen)
- Seine Absicht ließ sich leicht erkennen.قصد او به راحتی قابل تشخیص بود.
- Die Spuren ließen sich im Schnee gut erkennen.ردپاها در برف به خوبی قابل تشخیص بودند.
4
auf + Akkusativ erkennen
حکم دادن، رأی صادر کردن (در اصطلاح حقوقی و قضایی)
- Das Gericht erkannte auf Nichtschuldig.دادگاه رأی به بیگناهی داد.
- Der Richter erkannte auf eine geldstrafe.قاضی حکم به پرداخت جریمه نقدی داد.