erklimmen

Aussprache: /ɛɐ̯ˈklɪmən/
Worttrennung: er·klim·men
فعل

بالا رفتن، صعود کردن، فتح کردن

Bedeutungen

1 Akkusativ (etwas erklimmen)

از چیزی بالا رفتن یا به قله آن رسیدن (معمولاً کوه یا موقعیت بالا).

  • Die Bergsteiger versuchten, den höchsten Gipfel des Gebirges zu erklimmen.کوهنوردان تلاش کردند تا بلندترین قله کوهستان را فتح کنند.
  • Nach jahrelanger harter Arbeit konnte er endlich die Spitze der Karriereleiter erklimmen.پس از سال‌ها تلاش سخت، او سرانجام توانست به اوج نردبان شغلی صعود کند.