auferlegen

وظیفه، جریمه، محدودیت یا مالیاتی را به اجبار بر کسی تعیین و تحمیل کردن.

• Die Regierung hat den Bürgern neue Steuern auferlegt.دولت مالیات‌های جدیدی را بر شهروندان تحمیل کرد.
• Dem Angeklagten wurde eine hohe Geldstrafe auferlegt.جریمه نقدی سنگینی به متهم تحمیل شد.