ermächtigen

Aussprache: /ɛɐ̯ˈmɛçtɪɡn̩/
Worttrennung: er·mäch·ti·gen
فعل

مجاز کردن، اختیار دادن، توانمند کردن

Beispiele

  • Dieser ''ermächtigte'' ihn, von den Polizeistellen Informationen zu beschaffen, die Knoll für die Einrichtung des neuen Universitätsbetriebes als unerlässlich ansah.این امر او را مجاز کرد تا اطلاعاتی را از ایستگاه‌های پلیس که نول برای راه‌اندازی عملیات جدید دانشگاه ضروری می‌دانست، به دست آورد.

Bedeutungen

1 Akkusativ + zu + Dativ / Infinitiv mit zu

اختیار دادن، مجاز کردن (به کسی برای انجام کاری)

  • Der Direktor ermächtigte seinen Stellvertreter, Entscheidungen zu treffen.مدیر به معاون خود اختیار داد تا تصمیم‌گیری کند.
  • Ich ermächtige Sie hiermit, in meinem Namen zu handeln.بدین وسیله به شما اختیار می‌دهم که از طرف من عمل کنید.
2 sich + Genitiv

قدرت یا اختیار را به دست آوردن، غصب کردن (معمولاً با زور یا بدون اجازه)

  • Er ermächtigte sich der Kontrolle über das Unternehmen.او کنترل شرکت را به دست گرفت.
  • Die Rebellen ermächtigten sich der Staatsgewalt.شورشیان قدرت دولتی را غصب کردند.