erzwingen

Aussprache: /ɛɐ̯ˈtsvɪŋən/

Worttrennung: er·zwin·gen

فعل

مجبور کردن، به زور واداشتن، تحمیل کردن

Bedeutungen

1 Akkusativ (jemanden / etwas erzwingen)

کسی یا چیزی را مجبور به انجام کاری کردن، یا چیزی را به زور تحمیل کردن.

Die Polizei musste die Tür aufbrechen, um den Täter zu erzwingen.پلیس مجبور شد در را بشکند تا بتواند مجرم را وادار به تسلیم کند.
Man kann Liebe nicht erzwingen.نمی‌توان عشق را به زور به دست آورد.

2 Akkusativ (jemanden / etwas erzwingen)

چیزی را با تلاش زیاد یا به زور به دست آوردن.

Er erzwang sich den Sieg in einem harten Kampf.او پیروزی را در یک مبارزه سخت به دست آورد.
Sie erzwang sich Zugang zu den geheimen Dokumenten.او به زور به اسناد محرمانه دسترسی پیدا کرد.