erzwingen

Aussprache: /ɛɐ̯ˈtsvɪŋən/

Worttrennung: er·zwin·gen

فعل

مجبور کردن، به زور واداشتن، تحمیل کردن

Bedeutungen

1 Akkusativ

کسی یا چیزی را مجبور به انجام کاری کردن، یا چیزی را به زور تحمیل کردن.

Er hat seinen Rücktritt erzwungen.او استعفایش را تحمیل کرد (مجبور به استعفا شد).
Man kann Liebe nicht erzwingen.نمی‌توان عشق را به زور به دست آورد.

2 Akkusativ

چیزی را با تلاش زیاد یا به زور به دست آوردن.

Die Mannschaft konnte in letzter Minute noch ein Unentschieden erzwingen.تیم توانست در آخرین دقیقه یک تساوی را به دست آورد.
Mit viel Mühe hat er sich Respekt erzwungen.او با تلاش زیاد برای خود احترام کسب کرد.