hinfallen

Aussprache: /ˈhɪnˌfalən/
Worttrennung: hin·fal·len
فعل

زمین خوردن، افتادن

Bedeutungen

1 intransitiv (بدون مفعول)

از حالت ایستاده، نشسته یا در حال حرکت به طور ناگهانی و ناخواسته به سمت زمین افتادن.

  • Beim Rennen auf dem nassen Boden fiel er unglücklich hin.هنگام دویدن روی زمین خیس، او بدبختانه زمین خورد.
  • Die alte Dame verlor das Gleichgewicht und fiel fast hin.خانم پیر تعادل خود را از دست داد و تقریباً افتاد.