umfallen

Aussprache: /ˈʊmˌfalən/
Worttrennung: um·fal·len
فعل

واژگون شدن، زمین خوردن، غش کردن

Bedeutungen

1 intransitiv (بدون مفعول)

از حالت ایستاده به حالت افقی افتادن، واژگون شدن.

  • Der Baum fiel bei dem Sturm um.در طوفان، درخت واژگون شد.
  • Der Tisch kippte und fiel um.میز کج شد و افتاد.
2 intransitiv (بدون مفعول)

ناگهان از پا افتادن، غش کردن یا از حال رفتن.

  • Vor Schreck fiel er in Ohnmacht um.از ترس، او از حال رفت.
  • Nach der langen Anstrengung fiel sie erschöpft um.پس از تلاش طولانی، او خسته از پا افتاد.