abfinden

Aussprache: /ˈapˌfɪndn̩/
Worttrennung: ab·fin·den
فعل

کنار آمدن، غرامت دادن

Bedeutungen

1 sich (Akkusativ) mit + Dativ abfinden

خود را با وضعیتی ناخوشایند یا غیرقابل تغییر وفق دادن و ناچاراً آن را پذیرفتن.

  • Er musste sich mit der Situation abfinden.او مجبور بود با وضعیت کنار بیاید.
  • Sie hat sich mit der Niederlage abgefunden.او با شکست کنار آمده بود.
2 jemanden (Akkusativ) mit + Dativ abfinden

به کسی مبلغی به عنوان غرامت یا حق‌السکوت پرداخت کردن تا از حق یا ادعایش صرف‌نظر کند.

  • Die Firma hat den Angestellten mit einer Abfindung abgefunden.شرکت به کارمند با پرداخت غرامت رضایت داد.
  • Man hat versucht, ihn mit Geld abzufinden.تلاش شد تا او را با پول راضی کنند.