auffinden

Aussprache: /ˈaʊ̯fˌfɪndən/
Worttrennung: auf·fin·den
فعل

پیدا کردن, کشف کردن (اشیای گمشده/جسد/مدارک)

Bedeutungen

1 etwas/jemanden (Akkusativ) auffinden

شخص یا چیزی را که مفقود، پنهان یا ناشناخته بوده پس از جستجو پیدا کردن (کاربرد رسمی و پلیسی).

  • Die Polizei hat den vermissten Wanderer in den Bergen aufgefunden.پلیس کوهنورد گمشده را در کوهستان پیدا کرد.
  • Bei der Durchsuchung wurden wichtige Beweismittel aufgefunden.در بازرسی، مدارک مهمی کشف شد.