anfechten

به طور رسمی با یک تصمیم، حکم، قرارداد یا نتیجه مخالفت کردن و سعی در باطل کردن یا تغییر آن داشتن.

• Der Angeklagte will das Urteil des Gerichts anfechten.متهم قصد دارد حکم دادگاه را به چالش بکشد.
• Sie focht die Entscheidung der Kommission an, weil sie ungerecht war.او تصمیم کمیسیون را ابطال کرد زیرا ناعادلانه بود.

کسی را ناراحت کردن، آزرده خاطر کردن یا به چالش کشیدن (معمولاً در مورد احساسات یا غرور).

• Seine Worte konnten niemanden wirklich anfechten.کلمات او واقعاً نمی‌توانست کسی را ناراحت کند.
• Die Kritik an seiner Arbeit hat ihn sehr angefochten.انتقاد از کارش او را بسیار آزرده خاطر کرد.