فعل
نزاع کردن، خصومت ورزیدن، درگیر بودن
معانی و تعاریف fehden:
- دشمنی کردن، کینه ورزیدن (با کسی یا گروهی)
جملات نمونه برای fehden:
Die Brüder ''fehdeten'' und fochten und sahen den Zweikampf als ein Gottesgericht.
"برادران نزاع میکردند و میجنگیدند و مبارزه تن به تن را قضاوت الهی میدانستند."
Die beiden Familien fehdeten seit Generationen miteinander.
این دو خانواده برای نسلها با یکدیگر دشمنی میکردند.
Es ist sinnlos, wegen Kleinigkeiten zu fehden.
دشمنی کردن بر سر مسائل کوچک بیمعنی است.