Konjugierte Form
دشمنی می‌کردند
معانی و تعاریف feindeten:
- به معنای ابراز خصومت، دشمنی یا رفتار متخاصمانه نسبت به کسی یا چیزی؛ معمولاً در متون ادبی یا تاریخی به کار می‌رود.
جملات نمونه برای feindeten:
Die beiden Königreiche feindeten über Generationen hinweg miteinander, was zu zahlreichen Kriegen führte.
این دو پادشاهی برای نسل‌ها با یکدیگر دشمنی می‌ورزیدند که منجر به جنگ‌های بی‌شماری شد.
Er feindete die neuen politischen Ideen an, da er sie als Bedrohung für die traditionellen Werte ansah.
او ایده‌های سیاسی جدید را خصمانه تلقی می‌کرد، زیرا آن‌ها را تهدیدی برای ارزش‌های سنتی می‌دانست.
